Początki kryptografii

W XX wieku zaczęły się pojawiać prace teoretyków wraz z hipotezami dotyczącymi możliwych zastosowań kryptografii. Pierwszą koncepcją dotyczącą zabezpieczonego łańcucha bloków transakcyjnych, była ta zaprezentowana w 1991 roku przez Stuarta Habera i W. Scotta Stornetta. Nieco później, po w 1996 roku inną pracę naukową napisał Ross J. Anderson. Kolejne opracowania w tym obszarze publikowano w roku 1997 (Michael Doyle) oraz 1998 (Bruce Schneier i John Kelsey). 

Niemniej jednak definicja pierwszej zdecentralizowanej cyfrowej kryptowaluty może się odnosić do „bitowego złota” (ang. big gold). Nad koncepcją tą pracował Nick Szabo pomiędzy 1998-2005. Nigdy nie została ona zaimplementowana.

Chociaż „bitowe złoto” jest uważane za pierwszy zwiastun pojawienia się kryptowalut, to warte wzmianki są również takie projekty, jak DigiCash (firma założona w 1989 roku przez Davida Chauma, uznawanego za pioniera kryptowalut), b-money firmy Wei Dai (system koncepcyjny opublikowany w 1998 roku), a także „e-gold” (scentralizowana cyfrowa waluta zainicjowana w 1996 roku).

Prawdziwa kariera kryptowalut rozpoczęła się w 2008 roku, kiedy Satoshi Nakamoto (anonimowa osoba lub grupa osób) opublikowali artykuł zatytułowany "Bitcoin: A Peer-to-Peer Electronic Cash System". Praca przedstawiała projekt pierwszej, zdecentralizowanej waluty. W styczniu 2009 roku na Sourceforge została opublikowana wersja 1.0 kodu Bitcoina. Sieć wystartowała wraz z pierwszym wykopanym blokiem, określanym jako "genesis block".

Od 2009 roku Bitcoin jest najbardziej znaną, dominującą i najczęściej używaną kryptowalutą. Ze względu na swoje właściwości, dużym zainteresowaniem cieszą się również: Ether (ETH), Ripple (XRP) i Litecoin (LTC).

Termin „altcoin” jest używany do określania alternatywnych kryptowalut względem Bitcoina kryptowalut (szczególnie monet o małej rynkowej kapitalizacji).

Do stycznia 2015 roku powstało ponad 500 różnych rodzajów kryptowalut. Tylko 10 z nich miało kapitalizację rynkową powyżej 10 milionów dolarów.